Get Adobe Flash player

Προτάσεις

Newsletter

Γραφτείτε στο Newsletter μας και μείνετε ενημερωμένοι!

Σπήλαιο Πετραλώνων

Σπήλαιο Πετραλώνων

 

Σε απόσταση 65χλμ νοτιοδυτικά του Στρυμονικού κόλπου, δίπλα στο χωριό Πετράλωνα, και σε υψόμετρο 250 μέτρων, στους πρόποδες του βουνού Κατσίκα, βρίσκεται το ομώνυμο σπήλαιο. Το καταστόλιστο με σταλαγμίτες και σταλακτίτες σπήλαιο, εντοπίστηκε το 1959 από κατοίκους των Πετραλώνων και έγινε παγκοσμίως γνωστό το 1960 όταν ανακαλύφθηκε το κρανίο του Αρχανθρώπου.

 

Το κρανίο και ο σκελετός του αρχανθρώπου ανακαλύφθηκε στο τελευταίο τμήμα τού σπηλαίου, το Μαυσωλείο, που είναι η πιο στεγνή και πιο ζεστή αίθουσα του. Ήταν άνδρας 30 με 35 χρονών, υπερήλικος για την εποχή του, όπου ο μέσος όρος ζωής ήταν 18 με 20 χρόνια.

 

Οι έρευνες, που διενεργήθηκαν από το 1965 και μετά, του καθηγητή κ. Άρη Πουλιανού, έδειξαν ότι τα πολλαπλά γεωλογικά στρώματα στο σπήλαιο όπου βρέθηκε το κρανίο του Αρχανθρώπου υποδεικνύουν την πραγματική του ηλικία, που ανάγεται στα 700 χιλιάδες χρόνια πριν, ενώ το σχήμα της οδοντοστοιχίας του, η κατασκευή του ινιακού οστού και η τέλεια ορθογναθία του τον αναδεικνύουν σ' έναν αδιαμφισβήτητα Ευρωπαίο πρόγονο.

 

Πιο πρόσφατες μετρήσεις, βασισμένες σε τεχνικές αντήχησης ηλεκτρονίου σε συνδυασμό με ραδιοχρονολόγηση και στρωματογραφικά δεδομένα, αποδίδει το ελάχιστο χρονικό βάθος των 200,000 χρόνων. Ωστόσο, η μορφολογία του κρανίου υποδεικνύει με μεγαλύτερη ακρίβεια στο χρονικό βάθος των 300.000 ή 400.000 χρόνων.

 

Μέσα στο σπήλαιο, στο οποίο η θερμοκρασία χειμώνα καλοκαίρι διατηρείται στους 17°C, ανακαλύφθηκαν επίσης παλαιολιθικά εργαλεία της ίδιας ηλικίας. Τα υλικά που χρονολογήθηκαν με τη συμβολή της πυρηνικής φυσικής ήταν οστά, άργιλος, σταλαγμίτες και στάχτες. Πρόκειται για τα αρχαιότερα ίχνη φωτιάς που άναψε ποτέ ανθρώπινο χέρι. Οι ανακαλύψεις, οι μετρήσεις και τα συμπεράσματα του Έλληνα καθηγητή ανέτρεψαν τη θεωρία που ήθελε τον άνθρωπο να πραγματοποιεί την έξοδό του από την Αφρική μόλις πριν από 300 με 200 χιλιάδες χρόνια.

 

Στο θάλαμο του σπηλαίου που ονομάστηκε Νεκροταφείο γιγάντων βρέθηκαν οστά 14 διαφορετικών ειδών σαρκοβόρων ζώων, όπως μεγαλόσωμης αρκούδας, πάνθηρα, λιονταριού, ύαινας, λύκου, ρινόκερου, ελαφιού και τρωκτικών που σήμερα δεν υπάρχουν στη Χαλκιδική.

Εκτός από τη μεγάλη σπουδαιότητα που έχει το σπήλαιο από παλαιοντολογική άποψη, οι χώροι του παρουσιάζουν ενδιαφέρον και από πλευράς σταλαγμικού διακόσμου. Τους θαλάμους του στολίζουν σταλαγμίτες και σταλακτίτες με διάφορους χρωματισμούς και σε ποικίλα μεγέθη.

 

Στη Μεγάλη σάλα και το Θάλαμο των ελάτων συναντάμε σταλαγμίτες ογκώδεις, ενώ στο Διάδρομο των νάνων σταλαγμιτών βλέπουμε μικρούς ακανθωτούς σταλαγμίτες, μεγέθους λίγων μόνο εκατοστών, που γι' αυτό το λόγο ονομάστηκαν νάνοι. Στο Θάλαμο των ριζών λεπτές ρίζες πριναριών που έχουν εισχωρήσει από το έδαφος μέσα στη σπηλιά σχηματίζουν ένα δίχτυ που καλύπτει τους σταλακτίτες. Ακόμη εντυπωσιάζει η χρυσή βροχή, δηλαδή πολύ λεπτοί σταλακτίτες που θυμίζουν τις σταγόνες της βροχής.

 

Η είσοδος επιτρέπεται καθημερινά από τις 9 π.μ. έως μία ώρα πριν τη δύση του ηλίου. Θα πρέπει όμως να αφήσετε εκτός σπηλαίου τις φωτογραφικές σας μηχανές καθώς ο έντονος φωτισμός προκαλεί σοβαρές ζημιές στο διάκοσμο, σταλακτιτικό και σταλαγμιτικό, του σπηλαίου.