Get Adobe Flash player

Προτάσεις

Newsletter

Γραφτείτε στο Newsletter μας και μείνετε ενημερωμένοι!

Εκδρομές με φόντο την Ιστορία

Αμφίπολη

Αμφίπολη

 

Στρατηγικής σημασίας αποικία των Αθηναίων, κοντά στις εύφορες εκβολές του ποταμού Στρυμόνα και στα χρυσοφόρα κοιτάσματα του όρους Παγγαίου. Η πόλη ιδρύθηκε το 438 π.Χ. από τον Αθηναίο στρατηγό Άγνωνα, ωστόσο στο τέλος της πρώτης δεκαετίας του Πελοποννησιακού Πολέμου (422 π.Χ.) αποσκίρτησε από την μητρόπολη Αθήνα και παρέμεινε αυτόνομη πόλη ως την ένταξή της στο Βασίλειο της Μακεδονίας από τον Φίλιππο Β΄ (357 π.Χ.).

 

Στην εποχή των Μακεδόνων η Αμφίπολη αναδείχτηκε σε ισχυρή πόλη του Μακεδονικού βασιλείου με εσωτερική αυτονομία και με σημαντική οικονομική και πολιτιστική άνθιση. Οι ανασκαφές έχουν αποκαλύψει μεγάλο μέρος από τα τείχη και ορισμένα από τα ιερά και τα ιδιωτικά και τα δημόσια κτήρια της πόλης. Στο βόρειο σκέλος του τείχους έχει ανασκαφεί η μεγαλύτερη και πιο οχυρή πύλη της πόλης (πύλη Γ), στην οποίαν κατέληγε γέφυρα του ποταμού Στρυμόνα που ήταν κατασκευασμένη από ξύλινους πασσάλους.



Φίλιπποι

Ο αρχαιολογικός χώρος των Φιλίππων

 

Σε απόσταση 70χλμ. περίπου από τους οικισμούς του Στρυμονικού Κόλπου λίγο πριν από την Καβάλα βρίσκεται ο αρχαία πόλη των Φιλίππων. Πρόκειται για τον σημαντικότερο αρχαιολογικό χώρο της ανατολικής Μακεδονίας, με μνημεία χαρακτηριστικά της ελληνιστικής, ρωμαϊκής και παλαιοχριστιανικής περιόδου.

 

Η ιστορία του οικισμού των Φιλίππων αρχίζει στα 360/359 π.Χ. όταν άποικοι από τη Θάσο ιδρύουν την πρώτη πόλη, τις Κρηνίδες. Στα 356 π.Χ. η πόλη δέχεται την απειλή των Θρακών, και για τον λόγο αυτό ζητούν τη βοήθεια του Φιλίππου Β΄, ο οποίος, διαβλέποντας την οικονομική και στρατηγική σημασία της πόλης (είχε τον έλεγχο των ορυχείων χρυσού του όρους Παγγαίου), την κατέλαβε, την οχύρωσε με ισχυρά τείχη και της έδωσε το όνομα του. Ακόμη έχτισε ένα καταπληκτικό θέατρο, ενώ λίγο καιρό αργότερα χρησιμοποιώντας το χρυσό των ορυχείων έκοψε το περίφημο νόμισμα, το Φιλίππειο.

 



Όλυνθος

Όλύνθος

 

Νότια από τους οικισμούς του Στρυμονικού κόλπου, στο νομό Χαλκιδικής, και σε απόσταση 65χλμ. βρίσκεται ο αρχαίος οικισμός της Ολύνθου. Η Όλυνθος, για έναν αιώνα, υπήρξε η σπουδαιότερη πόλη της Χαλκιδικής. Η κτίση της χάνεται στα μυθικά χρόνια. Από αρχαιολογικά ευρήματα προκύπτει ότι στη θέση της πόλης υπήρχε ένας αξιόλογος προϊστορικός οικισμός, του οποίου συνέχεια υπήρξε η πόλη των κλασικών χρόνων.

 

Συγκεκριμένες μαρτυρίες για την πόλη έχουμε από τον 7ο π.Χ. αι., όταν την κατέλαβαν οι Βοττιείς. Το 480 π.Χ., κατά τη διάρκεια των Περσικών πολέμων, ο Πέρσης στρατηγός Αρτάβαζος κατέλαβε την Όλυνθο και την κατέστρεψε σχεδόν ολοκληρωτικά. Μετά την καταστροφή παρέδωσε την πόλη στους Χαλκιδείς και έτσι έγινε και η Όλυνθος χαλκιδική πόλη.

 



Μεσαιωνικό Νεκροταφείο Ιερισσού

 

Αν και οι ανασκαφικές έρευνες στο νεκροταφείο της Ακάνθου άρχισαν γύρω στο 1970, μόλις το 1984 εντοπίσθηκε ένα τμήμα του μεσαιωνικού νεκροταφείου της Ιερισσού, δηλαδή του διαδόχου οικιστικού σχήματος της αρχαίας Ακάνθου.

Στο οικόπεδο 211, δηλ. στο πλησιέστερο προς την αρχαία πόλη από όσα οικόπεδα ερευνήθηκαν, αποκαλύφθηκαν και ερευνήσαμε 38 ταφές, ενώ αργότερα ερευνήθηκαν, από άλλους εναλλασσόμενους συναδέλφους, ανάλογοι αριθμοί τάφων στα όμορα οικόπεδα 212 και 213. Οι παρατηρήσεις και τα συμπεράσματα μας στηρίζονται μόνον στα ευρήματα του οικοπέδου 211.



Πύργος Ουρανούπολης

 
Ο πύργος της Ουρανούπολης υπήρχε ήδη το 1344, αλλά φαίνεται πως είναι παλαιότερος και, πιθανώς, θεμελιώθηκε σε θέση παλαιότερης εγκατάστασης. Σε αυτόν φιλοξενήθηκε, το Μάιο του 1379 ο «Δεσπότης» (βασιλεύς) της Θεσσαλονίκης Ιωάννης Παλαιολόγος, ο οποίος κατά την εδώ παραμονή του απήλλαξε τον πύργο από τις φορολογικές υποχρεώσεις. Πρέπει να υπέστη σοβαρές ζημιές από τον σεισμό του 1585 και να ακολούθησαν εκτεταμένες επισκευαστικές εργασίες. Τον Αύγουστο του 1858 ήταν «μέσα άδειος και ακατοίκητος» (προφανώς πυρπολημένος απ’ το 1821), αλλά το ίδιο έτος άρχισαν εκτεταμένες επισκευαστικές και ανακατασκευαστικές εργασίες, από τις οποίες προέκυψε η σημερινή μορφή του.
 
Ο πύργος στερεώθηκε και αποκαταστάθηκε από την 10η Εφορία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων. Στη διάρκεια των εργασιών αναγνωρίστηκαν και αναδείχθηκαν οι κύριες ιστορικές φάσεις του κτιρίου:
 


Αρχαία Πόλη 'Καλίνδοια' Μακεδονικού Βασιλείου

 
Τέσσερα Χιλιόμετρα από το Ζαγκλιβέρι και κοντά στο Δ.Δ. Καλαμωτού η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε τελευταία στο φως τα Καλίνδοια, πόλη του αρχαίου Μακεδονικού Βασιλείου.
 
Από τις ανασκαφές βρέθηκαν αγάλματα, επιγραφές, ταφικές στήλες, νομίσματα, ειδώλια κλπ. τα οποία εκτίθενται σε ειδική αίθουσα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης και προκαλούν το παγκόσμιο ενδιαφέρον.
 
Η πόλη Καλίνδοια ήκμασε από τον 5ον αιώνα π.Χ και είχε βουλή και εκκλησία του Δήμου. Σε τακτά χρονικά διαστήματα γίνονταν γιορτές και αγώνες προς τιμήν του Δία, του αυτοκράτορα και της θεάς Ρώμης.
 


Αρχαία Αρέθουσα

 
Η Αρέθουσα ήταν αποικία των Χαλκιδέων και τοποθετείται από τους αρχαιολόγους στο χώρο ανατολικά του κτήματος, πολύ κοντά στο σημερινό Μόδι και η τοποθεσία της Αρχαίας πόλης δεν έχει καμία σχέση με το σημερινό χωριό Αρέθουσα (Μασλάρ) που βρίσκετε μερικές δεκάδες χιλιόμετρα βορειότερα. Ξεκινούσε από την περιοχή που σήμερα στο Μόδι οι κάτοικοι ονομάζουν «πόρτες» και εκτείνονταν βορειότερα πάνω στον λόφο.
 
Η περιοχή της αρχαίας πόλεως δεν έχει επίσης καμία σχέση με αυτό που στο χωριό ονομάζουν «πυργούδια» όπως λανθασμένα πίστευαν πολλοί κάτοικοι και τα οποία δημιουργήθηκαν πολλά χρόνια αργότερα κατά την Βυζαντινή εποχή. Ακόμα και σήμερα αν περπατήσεις από τις «πόρτες» και ανατολικά προς την Άγια Μαρίνα θα συναντήσεις όστρακα, τάφους, τμήματα μαρμάρινων κιόνων και μία σειρά από ευρήματα που μαρτυρούν την ακμή της πόλης κατά την διάρκεια των Μακεδονικών χρόνων.