Get Adobe Flash player

Προτάσεις

Newsletter

Γραφτείτε στο Newsletter μας και μείνετε ενημερωμένοι!

Σοχός

Καρναβάλι Σοχού

 

Σε απόσταση 40χλμ δυτικά από τον Στρυμονικό κόλπο βρίσκεται ο Σοχός, ένα χωριό κατοικημένο από την αρχαιότητα και πασίγνωστ για το καρναβάλι του, που όμοιο του δεν υπάρχει σε όλη την Ελλάδα. Είναι κτισμένος στο πρώτο ύψωμα της οροσειράς του Βερτίσκου σε υψόμετρο περίπου 650 μέτρων.

 

Στην αρχαιότητα ο Σοχός ανήκε σε μια από τις δεκαοκτώ επαρχίες του Μακεδονικού βασιλείου την επαρχία Βισαλτίας όπως καταμαρτυρούν τα αρχαία ευρήματα που βρέθηκαν στους γύρω λόφους και χρονολογούνται από το 2ο και 1ο π.Χ. αιώνα και το έτος 800 π.Χ., χρονιά ίδρυσης του κράτους των Μακεδόνων. Από το 13ο αιώνα υπάρχουν αναφορές για το χωριό Σοχός σε έγγραφα του Αγίου 'Όρους ενώ υπάρχει πλήθος στοιχείων από το 1600 και μετά.

 

Τρεις στιγμές στο χρόνο χαρακτηρίζουν την ιστορία του Σοχού, το 169 π.Χ. που καταλαμβάνεται από τους Ρωμαίους , το 1430 μ.Χ. που καταλαμβάνεται από τους Τούρκους και η 27/10/1912 που απελευθερώνεται από τον ελληνικό στρατό.

 

Το καρναβάλι του Σοχού έχει πανάρχαιες ρίζες και είναι τόσο βαθειά ριζωμένη η παράδοσή του ώστε ούτε η τουρκοκρατία αλλά ούτε και άλλες ιστορικές περιπέτειες κατόρθωσαν να το σταματήσουν. Είναι χαρακτηριστική η αντίληψη των κατοίκων πως αν δεν πετύχουν τα καρναβάλια δεν θα έχουν καλή σοδειά και η χρονιά θα είναι δύσκολη.

 

Οι Κουδουνοφόροι Τράγοι γεμίζουν τους δρόμους του Σοχού , αναστατώνουν γη και ουρανό, προκαλούν τη φύση και την κοινωνία.. Ομάδες μεταμφιεσμένων με μαύρες γιδοπροβιές ζωσμένοι με τη ντουζίνα και τέσσερα ογκώδη σιδερένια κουδούνια παρουσιάζονται από παντού, χοροπηδούν και σείουν τα κουδούνια τους, μαζεύονται και τραγουδούν με γοερή φωνή. Oι «αράπηδες» όπως ονομάζονται εδώ οι μασκοφόροι, τις τρεις τελευταίες μέρες της Aποκριάς τριγυρνάνε στο χωριό από σπίτι σε σπίτι, προσφέροντας ούζο σε φίλους και συγγενείς.

 

Ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι η προσωπίδα τους, μια μάσκα που καλύπτει όλο το πρόσωπο και καταλήγει σ' ένα ψηλό λοφίο από κορδέλες. Είναι φτιαγμένη από μαύρο ύφασμα, πάνω στο οποίο κεντιούνται σε γεωμετρικούς σχεδιασμούς πολύχρωμα κομμάτια υφάσματος. Στη θέση του στόματος κρέμονται μουστάκια από ουρά αλόγου. Στη μέση οι "αράπηδες' φοράνε κουδούνια, μέσα αποτρεπτικά εναντίον των δαιμόνων.

 

Παρόλο που οι ρίζες αυτών των εθίμων ανάγονται στην παγανιστική λατρεία, η τελευταία ημέρα στο Σοχό είναι επηρεασμένη από τη χριστιανική θρησκεία. Είναι η μέρα της μετάνοιας ή "προσταβάνι", όπως το αποκαλούν οι ντόπιοι, όπου οι νεότεροι επισκέπτονται τους ηλικιωμένους συγγενείς και τους ζητούν συγχώρεση.