Get Adobe Flash player
Προτάσεις

Newsletter

Γραφτείτε στο Newsletter μας και μείνετε ενημερωμένοι!

Χλωρίδα

Χλωρίδα

 

ΤΑ ΦΥΤΑ ΣΤΗΝ ΞΗΡΑ

 

Οι ιδιαίτερες κλιματικές και εδαφικές συνθήκες του χερσαίου περιβάλλοντος της παράκτιας ζώνης καθρεφτίζονται στους χαρακτηριστικούς τύπους βλάστησης. Διακρίνονται οικοσυστήματα που είναι αποκλειστικά παράκτια (αμμοθίνες, αλατούχα έλη, εκβολές και λιμνοθάλασσες ) και οικοσυστήματα που δεν απαντούν μόνον στον παράκτιο χώρο(φρύγανα, πευκοδάση και φυλλοβόλα-πλατύφυλλα).

 

Στην περιοχή καταγράφηκαν συνολικά 808 είδη και υποείδη φυτών, ορισμένα από τα οποία είναι απειλούμενα και προστατεύονται από την ελληνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία και από διεθνείς συμβάσεις. Η βλάστηση της περιοχής από την ακτή προς την ενδοχώρα διακρίνεται σε:

  • ΠΑΡΑΚΤΙΑ: Αμμόφιλη βλάστηση με είδη προσαρμοσμένα να ζουν στην άμμο, τα οποία συμμετέχουν στη δημιουργία και διατήρηση των αμμοθινών. Αλοφυτική βλάστηση με είδη προσαρμοσμένα να ζουν σε αλατούχα εδάφη. Βλάστηση των βραχωδών ακτών με είδη που διαθέτουν ισχυρό ριζικό σύστημα για να στερεώνονται σε σχισμές ή κοιλότητες βράχων.
  • ΥΔΡΟΒΙΑ & ΠΑΡΑΠΟΤΑΜΙΑ: Αναπτύσσεται στα ποτάμια και τα ρέματα. Περιλαμβάνει βυθισμένα και επιπλέοντα στο νερό φυτά, καλαμώνες, καθώς και πλατανότοπους και λευκώνες, με πολλά υγρόφιλα και σκιόφιλα είδη φυτών στον υποόροφο τους.
  • ΑΕΙΦΥΛΛΗ-ΣΚΛΗΡΟΦΥΛΛΗ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗ: Εκτείνεται από τα παράλια προς το εσωτερικό και περιλαμβάνει αείφυλλους -σκληρόφυλλους θάμνους (πουρνάρια, σχίνα, κέδρα, κουμαριές), που συνοδεύονται από φρυγανικά είδη, όπως οι λαδανιές και οι γαλατσίδες.
  • ΦΥΛΛΟΒΟΛΑ-ΠΛΑΤΥΦΥΛΛΑ: Η βλάστηση αυτή περιλαμβάνει δάση δρυός, καστανιάς και οξιάς με τα συνοδά τους θαμνώδη είδη.

 

ΤΑ ΦΥΤΑ ΣΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ

 

Στο θαλάσσιο περιβάλλον, τα φυτά παίζουν σημαντικό ρόλο, γιατί αποτελούν τη βάση των τροφικών πλεγμάτων, συμβάλλουν στην οξυγόνωση των παράκτιων νερώνκαι προσφέρουν καταφύγιο και θέσεις αναπαραγωγής σε πολλούς ζωικούς οργανισμούς

 

Τα φυτά διακρίνονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες:

  • ΦΥΚΗ:Μεγάλη φυτική ομάδα που περιλαμβάνει εξελικτικά κατώτερους οργανισμούς. Διαχωρίζονται στα μικροφύκη και στα μακροφύκη.

Μικροφύκη ή Φυτοπλαγκτό: Μικροσκοπικά μονοκύταρρα φύκη που ζουν αιώρηση μέσα στο νερό και μεταφέρονται παθητικά από τα κύματα και τα ρεύματα. Αρκετά είδη σχηματίζουν αποικίες και πολλά φέρουν μαστίγια. Ζουν στα ανώτερα στρώματα, μέχρι εκεί που η ακτινοβολία είναι αρκετή για να μπορούν να φωτοσυνθέτουν.

Μακροφύκη: Πολυκύταρρα φύκη, τα περισσότερα από τα οποία ζουν προσκολλημένα στον πυθμένα. Αν και δεν έχουν την γνωστή δομή των φυτών (ρίζες, φύλλα) παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλομορφία. Το μέγεθος τους ποικίλει και διακρίνουμε είδη με μορφή μικροσκοπικών νημάτων και είδη που μπορεί να φτάνουν έως και 2 μέτρα. Χωρίζονται σε τρείς μεγάλες κατηγορίες, τα χλωροφύκη, τα φαιοφύκη και τα ροδοφύκη. Σχηματίζουν χαρακτηριστικές φυτοκοινωνίες σε κάθε ζώνη (υπέρ-, μέσο-, υποπαραλιακή), όπως αυτές του φαιοφύκους Cystoseira (μικροί καφετί θάμνοι), οι οποίες φιλοξενούν μεγάλο αριθμό οργανισμών.

  • ΑΓΓΕΙΟΣΠΕΡΜΑ ή ΦΑΝΕΡΟΓΑΜΑ: Προέρχονται από χερσαίους προγόνους, που γύρισαν στο θαλάσσιο περιβάλλον εδώ και 200 εκ. χρόνια. Διαθέτουν ρίζες, φύλλα, άνθη, καρπούς, όπως τα φυτά της ξηράς. Τα περισσότερα είδη σχηματίζουν εκτεταμένα λιβάδια σε αμμώδη πυθμένα. Το πιο σημαντικό είδος στους κόλπους Στρυμονικού και Ιερισσού, αλλά και σε ολόκληρη τη Μεσόγειο, είναι η Ποσειδωνία (Posidonia oceanica).