Get Adobe Flash player
Προτάσεις

Newsletter

Γραφτείτε στο Newsletter μας και μείνετε ενημερωμένοι!

Οι Οικισμοί του Στρυμονικού Κόλπου

Ασπροβάλτα

asprovalta01.jpg

 

Ο οικισμός Άσπρη Βάλτα, κτίζεται στις αρχές του 16ου αιώνα, στις νότιες παρυφές των Κερδυλλίων, σε απόσταση από τη θάλασσα. Σύμφωνα με έγγραφο αυτής της εποχής, του αρχείου της Μονής Σίμωνος Πέτρα, η περιοχή στην οποία κτίστηκε ο οικισμός ήταν καλυμμένη από πυκνό δάσος και χρησιμοποιούνταν ως χειμαδιό από τη Μονή Κουτλουμουσίου.

 

Η δασώδης όμως έκταση είχε γίνει πολύ επικίνδυνη λόγω του ότι η πυκνή βλάστηση προσέφερε ιδεώδες καταφύγιο σε ληστές και δολοφόνους. Για το λόγο αυτό, η Μονή καθάρισε την περιοχή από τα δάση και έκτισε το χωριό.



Νέα Βρασνά

Πεζόδρομος Νέων Βρασνών

 

 Στο κέντρο της αγκαλιάς του Στρυμονικού κόλπου, ανάμεσα στην Εθνική οδό Θεσσαλονίκης - Καβάλας και την γαλαζοπράσινη θάλασσα, βρίσκεται ο οικισμός των Νέων Βρασνών.

 

 Ο οικισμός αυτός απορρόφησε στην ουσία τους κατοίκους του παραδοσιακού οικισμού των Βρασνών, απαριθμώντας πλέον μόνιμο πληθυσμό που αγγίζει τις 2000 κατοίκους. Γεγονός ιδιαίτερα σημαντικό αν φανταστεί κανείς ότι τα Νέα Βρασνά έχουν ζωή, ούτε λίγο ούτε πολύ, 40 χρόνια.



Βρασνά

Βρασνά

 

 Η ιστορία του οικισμού των Βρασνών, χάνεται στα βάθη των αιώνων. Η περιοχή παρουσιάζει ίχνη κατοίκησης και ύπαρξης ζωής από τον 4ο π.Χ. αιώνα και καθ' όλη τη διάρκεια του 3ου π.Χ. αιώνα.

 

 Τα Βρασνά μέχρι το 1918 ονομαζότανε Βραστά. Η ονομασία αυτή λέγεται ότι προήλθε, από μια πόλη, η οποία στην αρχαιότητα ήταν χαμηλότερα από την σημερινή τοποθεσία των Βρασνών, προς τη θάλασσα και παραπλεύρως της Εγνατία Οδού και ονομαζότανε Βορμίσκος ή Βρομίσκος.



Σταυρός

Σταυρός

 

Το 1923 με τον διωγμό των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, οι 400 περίπου οικογένειες του Κατιρλί της Βιθυνίας, αναγκάστηκαν να αφήσουν την όμορφη πατρίδα τους και να εγκατασταθούν, ως πρόσφυγες πλέον σε δύο περιοχές της Ελλάδος, σύμφωνα με την ενορία που ανήκαν.

 

Έτσι, οι ενορίτες της Αγίας Παρασκευής έφτασαν στον Σταυρό, ιδρύοντας τον οικισμό «Παραλία Σταυρού», και οι ενορίτες του Αγίου Ιωάννη στη Θεσσαλονίκη, στο σημερινό Δήμο Καλαμαριάς, ιδρύοντας το «Νέο Κατιρλί». Λίγο αργότερα στην Παραλία Σταυρού στις 300 οικογένειες από το Κατιρλί, προστέθηκαν και κάποιες από τη Μάδυτο της Προύσας, οι οποίες ενσωματώθηκαν αμέσως στον οικισμό.



Άνω Σταυρός

 

 Κτισμένος στους πρόποδες ορεινού συγκροτήματος, με υψηλότερο το όρος Σουγκλιάνι, σε υψόμετρο 80μ. και απόσταση 800μ. από τη θάλασσα, ο Άνω Σταυρός χαρακτηρίζεται από το θαυμάσιο κλίμα και την πανοραμική θέα που προσφέρει αιώνες τώρα στους κατοίκους του και τους επισκέπτες του.

 

 Εικάζεται ότι κατοικήθηκε για πρώτη φορά από κατοίκους των αρχαίων οικισμών της περιοχής, όπως η Άργιλος, ο Βορμίσκος, η Αυλώνα και τα Στάγειρα, οι οποίοι αναζήτησαν προστασία σε ορεινότερες περιοχές. Από τα Στάγειρα επίσης πιστεύεται ότι έχει πάρει και το όνομά του (Στάγειρα - Σταγειρός - Σταγρός - Σταυρός). Μια άλλη θεωρία δικαιολογεί την ονομασία λόγω του κομβικού σημείου στον οποίο είναι ο οικισμός, στο σταυροδρόμι δηλαδή που οδηγεί από την ρωμαϊκή Εγνατία Οδό στο Άγιο Όρος.



Ολυμπιάδα

Ολυμπιάδα

 

 Κατά μήκος μιας όμορφης παραλίας που απλώνεται στο μυχό ενός φυσικού λιμανιού και πλαισιώνεται από καταπράσινα βουνά και μαγευτικές παραλίες βρίσκεται ο πανέμορφος οικισμός της Ολυμπιάδας. Πρόκειται για τον τρίτο προσφυγικό οικισμό της περιοχής, μετά την Ασπροβάλτα και το Σταυρό. Εδώ εγκαταστάθηκαν 50 οικογένειες προσφύγων από την Αγία Κυριακή της Βιθυνίας, μετά τον διωγμό των Ελλήνων, το 1922, από τα παράλια της Μικράς Ασίας.

 

 Όταν εγκαταστάθηκαν οι πρόσφυγες εδώ, βρήκαν οικισμό με 10 περίπου αγροτικές οικογένειες. Η μικρή περιοχή που τους παραχωρήθηκε ήταν βαλτώδης και μαστιζόταν από ελονοσία. Από την αρρώστια αυτή χάθηκε το 1/3 περίπου του αρχικού προσφυγικού πληθυσμού, ενώ ένα μεγάλο μέρος του διασκορπίστηκε σε άλλες περιοχές της Μακεδονίας και της Θράκης.