Get Adobe Flash player
Προτάσεις

Newsletter

Γραφτείτε στο Newsletter μας και μείνετε ενημερωμένοι!

Στα Βρασνά

 

1)     Νεράϊδα


   Ψηλά στο χωριό, εκεί που είναι κτισμένο το υδραγωγείο, υπήρχε μια πλούσια πηγή, που άφηνε τα νερά της να τρέχουν ελεύθερα, αφρίζοντας προς τον κάμπο. Η τοποθεσία ονομαζόταν όπως και τώρα «Μουτσάρα».

 

   Οι κάτοικοι πιστεύανε πως το νερό το φύλαγε ένα στοιχειό, που επειδή εξουσίαζε το νερό, το ονόμαζαν «Νεράϊδα». Το στοιχειό  αυτό, είχε δέσει με όρκο τους κατοίκους κάθε χρόνο τα Θεοφάνεια να θυσιάζουν ένα ζώο στην πηγή του για να γευθεί αίμα και να αφήσει το νερό να τρέξει.

 

   Στο χωριό υπήρχαν και μερικές οικογένειες Βλάχων οι οποίες επειδή δεν είχαν το δικαίωμα να βοσκούν τα κοπάδια τους στα βοσκοτόπια των Βρασνιωτών, μαζί με τον φόρο που πλήρωναν στην Κοινότητα, δέχθηκαν να δίνουν αυτοί το ζώο για  θυσία.

 

Στη θυσία έπαιρνε μέρος και η εκκλησία του χωριού. Το σφαγμένο ζώο μοιράζονταν στις οικογένειες που είχαν τις κατοικίες τους γύρω στην Μουτσάρα.

 

Το έθιμο αυτό καταργήθηκε το 1940.


2)     Ζούντια

 

  Οι κάτοικοι των Βρασνών πίστευαν στα Ζούντια.

 

  Όταν κάποιος πεθάνει και στην ζωή ήταν κακός, δεν τον δέχεται η Γή και βρυκολακιάζει. Βγαίνει την νύχτα και επισκέπτεται συγγενείς και γνωστούς.

 

Στις επισκέψεις αυτές μπορεί να καθίσει ήσυχα, μπορεί όμως να κάνει και ζημιές.

 

3)    Σαββατογεννημένος

 

Αν κάποιος γεννηθεί Σάββατο και βαφτιστεί Σάββατο, όταν πεθάνει γίνεται Σαββατιανός, δηλαδή ένας άσπρος γάτος ο οποίος κυνηγά και σκοτώνει τα ζούντια. Γίνεται βοηθός αγγέλων.


4)     Καλλικάντζαροι

 

  Οι Βρασνιώτες πιστεύανε και στους καλλικάντζαρους οι οποίοι βγαίνανε την εποχή των Χριστουγέννων και αρπάζανε ανθρώπους.

 

  Για να μην πάθουν κακό από τους καλλικάντζαρους λούζονταν την παραμονή των Χριστουγέννων και μετά ως την γιορτή των Φώτων δεν ξαναλούζονταν.

 

  Μόνο μετά τα Φώτα λούζονταν, όταν τα νερά αγιάζονταν και με το σαπουνόνερο κυνηγούσαν τους καλλικάντζαρους για να φύγουν.

 

  Επίσης από την εποχή των Χριστουγέννων είχαν μια πέτρα κοντά στο τζάκι ,την οποία χρησιμοποιούσαν για να χτυπάν τους καλλικάντζαρους.


5)    Παραγωγή κρέμας προσώπου

 

  Η γυναίκα σε κάθε τόπο, έχει σαν κύριο μέλημα της, την περιποίηση της ομορφιάς της. Έτσι και εδώ υπάρχουν γυναίκες που ξέρουν να κατασκευάζουν κρέμες προσώπου. Υπάρχει η πρόληψη, πως μόνο τότε θα πετύχει η κρέμα αν την ημέρα της παραγωγής της πουν ένα μεγάλο ψέμα.

 

  Έτσι τα παλιά τα χρόνια διαδόθηκε στο χωριό το εξής τραγικό νέο: Ο ένας γιός μιας μητέρας υπηρετούσε στην αεροπορία. Είπαν λοιπόν στην μητέρα ότι ο γιός της σκοτώθηκε. Τρελή από τον πόνο η δύστυχη μητέρα έτρεξε στην Κοινότητα να μάθει αν αληθεύει η είδηση. Με πολύ κόπο κατάφεραν να την πείσουν πως είναι ψέμα, που το διέδωσε κάποια που κάνει κρέμα ομορφιάς.

 

  Φυσικά θα έπρεπε να τιμωρήσουν παραδειγματικά τον πρωταίτιο, αλλά συνήθως δεν τον ανακαλύπτουν και έτσι ανενόχλητα η πρόληψη εξακολουθεί να υπάρχει.

 

6)     Αδέρφια στα βαφτίσια

 

  Όταν γίνονται βαφτίσια δεν πρέπει να πηγαίνουν στην εκκλησία δυο αδέρφια που γεννήθηκαν τον ίδιο μήνα, γιατί θα πάθουν κακό.

 

7)    Μάτι στα βρέφη

 

  Τα βρέφη όταν τα δει κάποιος, τα φτύνει για να μην τα ματιάξει. Όταν δε ένα βρέφος έχει μια αδιόρατη μπλέ γραμμούλα στη βάση της μύτης, πιστεύον πως ματιάζεται εύκολα.

 

8)    Κορίτσι ή αγόρι

 

   Το ξύλο που τυλίγουν το νήμα για τον αργαλειό το ονομάζουν «αντί». Κοντά στο αντί υπάρχει μια βέργα, η οποία όταν τελειώσει το νήμα πέφτει. Αυτήν την βέργα  την παίρνει η κοπέλα που υφαίνει, την βαστάει με τα δόντια της και με κλειστά μάτια βγαίνει έξω από το σπίτι.

 

   Εκεί αφήνει την βέργα να πέσει κάτω, ανοίγει τα μάτια της και κοιτάει δεξιά – αριστερά στον δρόμο. Αν αυτός που θα πρωτοδεί είναι άνδρας, τότε η έγκυος για την οποία ενδιαφέρεται, θα κάνει αγόρι, αν είναι γυναίκα θα κάνει κορίτσι.

 

Επίσης λένε πως αν κάποιας το πόδι μουδιάσει, αυτή εύχεται για μια έγκυο γυναίκα να κάνει κορίτσι ή αγόρι και η ευχή της πιάνει.