Get Adobe Flash player

Προτάσεις

Newsletter

Γραφτείτε στο Newsletter μας και μείνετε ενημερωμένοι!

Τα Καμίνια των Βρασνών

 

Καμίνι είναι η κατασκευή ή η εγκατάσταση στην οποία αναπτύσσεται πολύ δυνατή θέρμανση για το λιώσιμο μετάλλων, την ασβεστοποίηση λίθων, την απανθράκωση ξύλων και για το ψήσιμο πλίνθων και κεράμων. Συνήθως τα καμίνια ή διαφορετικά οι κάμινοι είναι κατασκευές περίκλειστες, φρεατοειδείς με πυρίμαχα υλικά όπου με διάφορες τεχνικές στον ερμητικά κλειστό εσωτερικό τους χώρο αναπτύσσονται ισχυρότατες θερμοκρασίες. Για την ασφαλή τους θερμομόνωση, κατασκευάζονταν σε μεγάλες εσοχές του εδάφους, ενώ τα εσωτερικά τους τοιχώματα καλύπτονταν από παχύ στρώμα ψημένου πηλού (μέλαγκα) ή με τοιχοποιία από πέτρα και αρμολόγηση από κοκκινόχωμα.

 

Τα καμίνια κατασκευάζονταν σε θέσεις ή περιοχές στις οποίες υπήρχε άφθονη πρώτη ύλη παραγωγής και καύσιμο υλικό, για να μηδενίζεται ο κόπος και το κόστος μεταφοράς υλικών.

 

Είναι γνωστό ότι η περιοχή των Βρασνών κατοικούνταν από αρχαιοτάτων χρόνων και λόγω της ιδιαίτερης μορφολογίας της, αλλά και εξαιτίας του σημαντικού της κομβικού ρόλου. Πέρα από τα αξιόλογα αρχαιολογικά ευρήματα που υφίστανται στην ευρύτερη περιοχή των Βρασνών, υπάρχουν και αρκετά καμίνια στις παρακάτω περιοχές:

 

  • Ζιλνίκας Ράχη
  • Κόκκινες Πέτρες
  • Πετροβούνι
  • Δραγασιά
  • Στου Αϊ – Γιώργη τις Ελιές

 

Η χρονολογία κατασκευής τους είναι άγνωστη αφού μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει επιμελής και λεπτομερειακή τους διερεύνηση. Τα περισσότερα εξ’ αυτών βρίσκονται στην περιοχή του Πετροβουνίου, η οποία είναι πλούσια σε ασβεστολιθικά πετρώματα για την παραγωγή πέτρας ασβέστη. Στη Δραγασιά και στις Κόκκινες Πέτρες, λόγω ύπαρξης κοκκινοχώματος, υπήρχαν καμίνια για το ψήσιμο πλίνθων και κεράμων.

 

Η συνηθισμένη καύσιμη ύλη που χρησιμοποιούνταν για την ισχυρή θέρμανση των καμινιών ήταν το ξύλο από πουρνάρια, που υπήρχε άφθονο στη γύρω περιοχή.

 

Καταπληκτικά μονοπάτια οδηγούν στα περισσότερα καμίνια εκτός από λίγα στα οποία η πρόσβαση είναι μάλλον δύσκολη, λόγω της θέση τους και της πυκνής βλάστησης.

 

Η αρχαιολογική μελέτη και η επιστημονική τους εξέταση, θα καταστήσει δυνατή τη σαφή χρονολόγηση τους και τις ιστορικές περιόδους κατασκευής και λειτουργίας τους.

 

Εκτός από τα καμίνια που παρουσιάζονται παραπάνω, αξιομνημόνευτα σύμφωνα με μαρτυρίες των κατοίκων, που όμως έχουν καταστραφεί παντελώς και δεν ήταν δυνατή η φωτογράφηση τους, είναι τα παρακάτω:

  • Το καμίνι στα δεξιά της Δρακότρυπας, του Σπηλαίου των Βρασνών, περίπου στο ύψος της νότιας στοάς των σηράγγων της Εγνατίας Οδού.
  • Στην περιοχή του Αϊ-Γιώργη τις Ελιές, νότια στην τομή του ρέματος με τον άξονα του Δασαρχείου.
  • Κοντά στον άξονα του Νιβραγού, ανατολικά του παρεκκλησιού της Αγίας Παρασκευής (περιοχή Μάνας).
  • Μετά την ανάβαση του Αναθέματος (Γεράκι Χωράφι).

 

Βιβλιογραφία: «Τα Καμίνια των Βρασνών», μία έκδοση του Δήμου Αγίου Γεωργίου υπό την Έρευνα και παρουσίαση του Σαμαρούδη Αντώνιου.