Get Adobe Flash player

Προτάσεις

Newsletter

Γραφτείτε στο Newsletter μας και μείνετε ενημερωμένοι!

Παγκόσμια Ημέρα Τηλεόρασης

Παγκόσμια Ημερα Τηλεόρασης σήμερα Παρασκευή 21 Νοεμβρίου. Μια μέρα που καθιερώθηκε από την Γενική Συνέλευση του Ο.Η.Ε. μόλις το 1996 με σκοπό να ενθαρρύνει τα έθνη της γης στην ανταλλαγή τηλεοπτικών προγραμμάτων και ειδικά αυτών που σχετίζονται με την ειρήνη, την ασφάλεια και τον πολιτισμό.

Η αναγνώριση της σπουδαιότητας του μέσου αυτού ήρθε μάλλον καθυστερημένα από τον Ο.Η.Ε. Μια σειρά από σημαντικά ιστορικά γεγονότα έδειχναν από πολύ νωρίς πως την αξία της τηλεόρασης την αντιλήφθησαν πολύ νωρίς οι κυβερνήσεις κάποιων κρατών και την χρησιμοποίησαν με σκοπό την προπαγάνδα.

Ήδη από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο ο κινηματογραφικός τότε φακός, "χρησιμοποιήθηκε" από την κυβέρνηση της Μεγάλης Βρεττανίας και έδειχνε στις αίθουσες των κινηματογράφων ηρωικές σκηνές από τις πολεμικές συρράξεις προσπαθώντας να εμψυχώσει το ηθικό των πολιτών.

Ο Αδόλφος Χίτλερ χρησιμοποίησε την τηλεόραση για να καλύψει τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου και να βελτιώσει την εικόνα της Γερμανίας στο εξωτερικό αποσπώντας έτσι την προσοχή των υπόλοιπων λαών από τις προθέσεις του. Για πρώτη φορα οργανώθηκε η αφή της Ολυμπιακής Φλόγας στην Ολυμπία και η λαμπαδηδρομία και για πρώτη φορά έγινε μετάδοση των αθλητικών γεγονότων μέσω τηλεόρασης. Μέχρι σήμερα το ρεπορτάζ Ολυμπία της Λένι Ρίφενσταλ θεωρείται δείγμα αθλητικής προβολής αλλά, παράλληλα, και προπαγάνδας.

Εικόνες και βίντεο που τραβήχτηκαν κατά τη διάρκεια των συρράξεων στο Βιετνάμ σόκαραν τους πολίτες των Η.Π.Α., που μέχρι τότε κρατούσαν μια μάλλον απαθή στάση για τον πόλεμο, και υποχρέωσαν την κυβέρνηση τους τελικά να τερματίσει τις εχθροπραξίες.

Παραδείγματα σαν αυτά μπορούν να βρεθούν πολλά για να δείξουν την πραγματικά τεράστια δύναμη που διέθετε, διαθέτει και θα διαθέτει η τηλεόραση. Ας δούμε λίγο τι συμβαίνει μέσα στα σπίτια μας.

Κάθε σπίτι σήμερα διαθέτει 2-3 τηλεοράσεις (σίγουρα μια στο σαλόνι και στην κουζίνα, ενδεχομένως και μια στο υπνοδωμάτιο). Ανοίγει κάθε φορά που κάποιος βρίσκεται σε ένα από αυτά τα δωμάτια άσχετα αν θέλει να παρακολουθήσει κάποιο πρόγραμμα ή όχι.

Πολλές φορές παραμένει ανοιχτή όλη την ημέρα, ακόμη και όταν κανείς δεν είναι μπροστά της για να παρακολουθεί. Ειδικά για τους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας το τηλεκοντρόλ της τηλεόρασης είναι το πιο σημαντικό αντικείμενο, μετά τα φάρμακα που ενδεχομένως παίρνουν.

Στις γωνιές των σπιτιών που κάποτε υπήρχε το τζάκι και μάζευε όλη την οικογένεια γύρω του, σήμερα βρίσκεται η τηλεόραση. Τότε οι οικογένειες μίλαγαν γύρω από το τζάκι μεταξύ τους. Σήμερα κάθονται παθητικοί και αμίλητοι γύρω από την τηλεόραση. Είναι γνωστό άλλωστε το "σύνδρομο του καναπέ", η συνήθεια μας δηλαδή να "βουλιάζουμε" μπροστά στον καναπέ της τηλεόρασης βλέποντας παθητικά τηλεόραση για ώρες.

Τι προγράμματα όμως προσφέρουν οι τηλεοπτικοί σταθμοί στις μέρες μας, δημόσιοι και ιδιωτικοί; Καλύπτουν καθόλου τις προτάσεις που από το 1996 υπέδειξε ο Ο.Η.Ε. προσφέροντας προγράμματα που αφορούν την ειρήνη, την ασφάλεια και τον πολιτισμό; Μας κάνουν καλύτερους ή χειρότερους; Μας εκπαιδεύουν ή μας καθοδηγουν; Μας κάνουν σκεπτόμενους πολίτες ή υπαγορεύουν συνειδήσεις;

Τα παιδικά προγράμμα που προβάλλονται είναι ελάχιστα και τα περισσότερα από αυτά δεν προστατεύουν καθόλου την ψυχή των παιδιών μας και μάλιστα προάγουν τη βία σε τόσο μεγάλο βαθμό που ξεπερνά ακόμη και την βία των κινηματογραφικών ταινιών των ενηλίκων. Ελάχιστα δε, είναι τα προγράμματα εκπαιδευτικής τηλεόρασης μέσω των οποίων θα μπορούσαν τα παιδιά μας, αλλά και εμείς, να αποκτήσουμε νέες γνώσεις ή να βελτιώσουμε τις ήδη υπάρχουσες.

Στις λεγόμενες πρωινές και μεσημεριανές ζώνες επικρατεί το κουτσομπολιό, το κατιναριό και η προβολή συγκεκριμένων προτύπων ζωής, το λεγόμεονο life style, που μας εθίζουν ολοένα και περισσότερο σε πιο ανούσια πράγματα. Ενδιαφερόμαστε πιο πολύ να μάθουμε για το νεογέννητο παιδί του Σάκη Ρουβά παρά για το τι συμβαίνει σε εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο.

Δεν είναι τυχαίοι άλλωστε οι τίτλοι των εκπομπών αυτών: Πρωινός καφές, Πρωινή Μελέτη, Super star, Κους κους, Τv weekend, Ήρθε κι έδεσε, Αυτό μας έλειπε, Μπορώ, Πολύ μπλα μπλα, Showbiz news, Κοιτάω μπροστά, Σιγά μην κάτσω να σκάσω. Από τον τίτλο μονάχα μπορεί να αντιληφθεί κανείς το επίπεδο του πολιτισμού που εκπέμπουν...

Τα ενημερωτικά δελτία ειδήσεων, που μόνο ενημερωτικά δεν τα αποκαλείς, είναι μια άλλη αμαρτωλή ιστορία. Εντυπωσιακά εφέ, μουσική υπόκρουση, αναπαραστάσεις γεγονότων είναι τα μέσα που χρησιμοποιούνται πλέον για να εντυπωσιαστεί ο πολίτης, προκειμένου να τα παρακολουθήσει. Και όσο για ειδήσεις;

Μάλλον δεν θα τις μάθετε ποτέ. Τα σημερινά δελτία ειδήσεων είναι και αυτά εκπομπές σχολιασμού 2 ή 3 θεμάτων της επικαιρότητας από λιγοστούς "δημοσιογράφους", που θυμίζουν περισσότερο εκπρόσωπους κομμάτων παρά δημοσιογράφους, οι οποίοι τα γνωρίζουν όλα, έχουν καταπληκτική πληροφόρηση από "μέσα" και μας διαβεβαιώνουν με άνεση πως αυτό που ισχυρίζονται είναι η αλήθεια.

Όσο για αυτά που αποκαλύπτονται μάλλον δε θα φτάνανε ποτέ στα αυτιά μας και στα μάτια μας αν η αποκάλυψη αυτή δε συνοδευόταν από το συμφέρον του ιδιοκτήτη του σταθμού ή του κόμματος που αντιπροσωπεύει...

Το υπόλοιπο πρόγραμμα της τηλεόρασης καλύπτεται από πολλά τηλεπαιχνίδια, όχι φυσικά γνώσεων γιατί οι γνώσεις δεν ενδιαφέρουν κανένα στις μέρες μας, πολλά σήριαλ, μερικά από τα οποία παίζονται μονάχα για μερικά επεισόδια καθώς δεν αφορούν κανένα, και πολλές κινηματογραφικές ταινίες, κάποιες από αυτές χιλιοπαιγμένες.

Σημαντικό κομμάτι επίσης διαδραματίζουν και οι αθλητικές εκπομπές, να πούμε καλύτερα οι εκπομπές του Ολυμπιακού, του Παναθηναϊκού και της ΑΕΚ καθώς μόνο αυτές προβάλλονται προπαγανδιστικά επί ώρες από τους τηλεοπτικούς σταθμούς.

Με λίγα λόγια η τηλεόραση στις μέρες μας, όπως αυτή φτάνει στα μάτια μας και με ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις, είναι ένα σκουπίδι. Ακούγεται πολύ συχνά σε διάφορες τηλεοπτικές εκπομπές πως η δύναμη του τηλεθεατή-πολίτη είναι το τηλεκοντρόλ. Αν δεν σου αρέσει μια εκπομπή μπορείς να την αλλάξεις, προκαλώντας με αυτό τον τρόπο ίσως και την διακοπή της προβολής της.

Μα έτσι περιμένεις απλά την επόμενη εκπομπή και μετά την επόμενη και μετά την επόμενη. Και αυτός ο κύκλος συνεχίζεται συνεχώς.

Μοναδική υγιής αντίδραση, νομίζω, είναι να κλείσουμε τις τηλεοράσεις μας τελείως. Ακόμη καλύτερα να τις βγάλουμε από την πρίζα και να τις πετάξουμε στα σκουπίδια. Έτσι κι αλλιώς αφού προβάλλει σκουπίδια, εκεί ανήκει.

Να πετάξουμε, λοιπόν, όλοι τις τηλεοράσεις μας και να τις αντικαταστήσουμε με ένα βιβλίο, μια ωραία εκδρομή, μια επίσκεψη σε φίλους. Τι λέτε;